''Μάτια που κλαίνε μην τα πιστεύεις
είναι επικίνδυνα να τ' αγαπάς,
- Έχω γράψει 2.000 τραγούδια.
Ό,τι έχω ζήσει το έχω κάνει τραγούδι.
Τα περισσότερα είναι ερωτικά,
αλλά επειδή τα πιο πολλά τα έλεγε
ο Νίκος Γούναρης,
ο κόσμος νόμιζε
ότι ήταν δικές του ιστορίες,
κι έβριζαν τη γυναίκα του, τη Βάλια,
ότι τον ταλαιπωρούσε,
ενώ ήταν χρυσή γυναίκα
και αγαπιόντουσαν πολύ.
Δικές μου ιστορίες ήτανε!...
Μία ήτανε τότε, η Διαμάντω.
Μεγάλος έρωτας. Γι' αυτήν τα έγραφα!
- Η ιστορία με τη Διαμάντω, πώς τελείωσε;
- Με το τραγούδι: Αυτός ο Άλλος.
Τα πηγαίναμε μια χαρά
με τη Διαμάντω,
όταν μπήκε στη μέση ένας μόρτης
χασάπης και ποδοσφαιριστής.
Το έμαθα,
το κουβεντιάσαμε, πικράθηκα, αλλά
ήθελα και να ιδώ πώς ήταν ο Άλλος.
Πήγα μια μέρα στο γήπεδο
και τον είδα - ένα χάλι.
Μου πέρασε,
κι έγραψα αυτό το τραγούδι
για τη Διαμάντω:
''Αυτός ο Άλλος
που σε πήρε από μένα,
αυτός ο Άλλος,
είναι ευεργέτης μου μεγάλος.
Πες μου λοιπόν πού κάθεται
να πάω να τον γνωρίσω,
για το καλό που μου 'κανε
να τον ευχαριστήσω.
Αυτός ο Άλλος,
είναι σωτήρας μου μεγάλος!..''
Τον είχα βρει σ' ένα διαμέρισμα
στην πλατεία Κουμουνδούρου.
Τί έκανε όταν τον συνάντησα;
Έγραφε, είπε, ποιήματα
και στίχους για τραγούδια,
και περίμενε
από το Υπουργείο Πολιτισμού
να του εγκρίνει τιμητική σύνταξη.
Μια σύνταξη που δεν του δόθηκε,
στα τρία χρόνια που πέρασαν
από τότε που μιλήσαμε,
ως το θάνατό του...
''Άκου, βρε φίλε, να δεις τί κρίμα,
στα δάκρυά της έπεσα θύμα,
έκανε τάχα πως μ' αγαπάει,
τώρα πονάω κι αυτή γελάει.
Άκου, βρε φίλε, να δεις τί κρίμα,
στα δάκρυά της έπεσα θύμα,
καρδιά δεν είχε στα στήθια μέσα,
ήτανε ψεύτρα δεν είχε μπέσα.
Μάτια που κλαίνε μην τα πιστεύεις,
είναι επικίνδυνα να τ' αγαπάς,
θα σε γελάσουνε αν τα λατρεύεις,
θα σε πληγώσουν και θα πονάς....''
Κώστας Κοφινιώτης
....................................................................
Απόσπασμα
από το βιβλίο του Δημήτρη Γκιώνη:
ΕΝΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ...
