Αν είχα να δώσω μια συμβουλή στους νέους, θα ήταν να έχουν ένα όνειρο και να το κυνηγήσουν με τα πόδια στη γη και τα μάτια στον ουρανό. Αν υποφέρει από κάτι η παιδεία μας σήμερα, είναι ότι οι μόνοι ήρωές μας είναι οι ποδοσφαιριστές και οι τηλεπαρουσιαστές

Η Αρχιέρεια του Ανθελληνισμού και το Τέλος μιας Κατασκευασμένης Αυθεντίας. ​«Πέθανε η Ελένη Αρβελέρ και το κατεστημένο σπεύδει να την αγιοποιήσει. Όμως η Ιστορία δεν γράφεται με δημόσιες σχέσεις, αλλά με τα πειστήρια της προδοσίας. ​Η Αρβελέρ δεν "φυτεύτηκε" τυχαία στη Σορβόνη. Ως μέρος ενός δικτύου συμφερόντων (με τη στήριξη του Εβραίου συζύγου της και τη διασύνδεση με κύκλους όπως της Simone Le Baron), ανέλαβε το συμβόλαιο της πνευματικής μας εξόντωσης. Το "Δούναι και Λαβείν" ήταν απλό: Διεθνής αναγνώριση με αντάλλαγμα τον απόλυτο ανθελληνισμό. ​Ακούστε τι μας δίδαξε η "μεγάλη διανοούμενη": ​Ότι οι 350.000 Πόντιοι απλώς "καταστράφηκαν" (σαν αντικείμενα), αρνούμενη τη σφαγή και τη γενοκτονία. ​Ότι στην Αμφίπολη θα βρουν μόνο "ψαροκόκαλα", υποτιμώντας προκλητικά την αρχαιολογική μας κληρονομιά. ​Ότι οι Μακεδόνες βασιλείς ήταν... Αρμένιοι, προσπαθώντας να αποκόψει τον Ελληνισμό από τη Μακεδονία. ​Ότι όποιος δηλώνει Έλληνας είναι "φασίστας ειδωλολάτρης", ενώ εμείς είμαστε απλώς ένα μείγμα "Αλβανών και Τούρκων", δηλαδή Ρωμιοί-υπήκοοι. ​Αυτή ήταν η αποστολή της: Να μας πείσει ότι η ταυτότητά μας ξεκινά και τελειώνει στο σκοτάδι της Νέας Ρώμης (Βυζάντιο). Ως μια σύγχρονη Σενέκας, χρησιμοποίησε τη λάμψη της για να ωραιοποιήσει τη σκλαβιά μας και να επιβάλει τον Σαουλισμό ως τη μόνη μας μοίρα. ​Δεν υπάρχει "συνέχεια" ανάμεσα στο Φως του Λόγου και στο σκοτάδι μιας αυτοκρατορίας που έκλεισε τις Φιλοσοφικές Σχολές. Η Αρβελέρ υπήρξε ο πνευματικός δεσμοφύλακας που μας εμπόδιζε να δούμε την πραγματική μας ρίζα. Γελούσε με την οικονομική πάντα ασφαλής μέσα στο "συμβόλαιο" του ανθελληνισμού της. ​Εμείς επιλέγουμε την επαφή με την αλήθεια της Λιλής Ζωγράφου, και της Simone de Baron. Επιλέγουμε να είμαστε Έλληνες, όχι "Ρωμιοί" υπήκοοι. Ας κρατήσουν οι άλλοι τους επικηδείους για την πράκτορα της εθνοκτονίας. Εμείς κρατάμε τον Λόγο. Η Ιστορία τώρα αρχίζει να αποκαλύπτεται.» Δείτε τη φωτογραφία: Η Ελένη Αρβελέρ με τη Simone Le Baron. Δεν είναι μια τυχαία στιγμή. Είναι η οπτική απόδειξη της διασύνδεσης που επέβαλε το αφήγημα του "Βυζαντινού Ελληνισμού". Εδώ βλέπετε το πρόσωπο της στρατηγικής που "φύτεψε" την Αρβελέρ στη Σορβόνη, με το αδιαπραγμάτευτο αντάλλαγμα: την αποδόμηση της ελληνικής ταυτότητας και τη μετατροπή μας σε υπηκόους της Νέας Ρώμης.

ΦΩΤΗΣ ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ Έτσι για την ιστορία!!!Σαν σήμερα δολοφονήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ληστές της Ελλάδας ! Αυτό που τον διαφοροποιεί από τους περισσότερους είναι ότι λήστευε τους πλούσιους και τα μοίραζε στους φτωχούς! Ο ίδιος μορφωμένος και ευγενής πήρε τα βουνά μετά από τη μάχη των Γιαννιτσων! Εξ αιτίας ενός βιασμού που διέπραξε ένας χωροφύλακας σε δικό του άτομο! Τον οποίο και έσφαξε!Δρούσε σε Όλυμπο Πιέρια κυρίως! Ευχαριστώ τον Κώστα Ζουνζουρα ,που από ένα τραγούδι που έγραψε με ένα φίλο του έμαθα την πραγματική ιστορία , και τον διαδυκτιακο φίλο Γιάννη που μου έστειλε πολλά ιστορικά στοιχεία για τον διαβόητο λήσταρχο , από την πλευρά αυτών που τον κυνηγούσαν! 50 χωροφυλακοι τον πιάσανε ε απο τι άλλο ; Από προδοσία φυσικά! Δεν παραδόθηκε έπεσε μαχόμενος μετά από 8.ώρες με τους άλλους 2 συντρόφους του! Ήταν 30 χρόνων!μετα τους αποκεφάλισαν ! Και κάρφωσαν τα κεφάλια τους στην πλατεία της Κατερίνης για παραδειγματισμό ! Υπάρχουν στο εγκληματολογικό μουσείο της Αθήνας μέχρι και σήμερα! Το σύστημα πάντα τιμωρεί τους αρνητές τους οδηγώντας τους στο περιθώριο ! Ποιοί έμειναν στην ιστορία ; Ποιος τραγουδήθηκε; Ποιος καίγεται να μάθει τον προδότη ή τον φονιά; Ο ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ έμεινε στην ιστορία! 2 νέα παιδιά του κάνανε τραγούδι! Καλή ανάπαυση ομορφόπαιδο που δεν αντέξες την μπόχα της σάπιας κοινωνίας!

Τι είπατε; Η Βάπτιση είναι Χριστιανικό μυστήριο; Η ονομασία (βάπτιση) του βλαστού (αγοριού η κοριτσιού) ελάμβανε πανηγυρικό χαρακτήρα. Προσκαλούνταν συγγενείς και φίλοι με δώρα και λευκές λαμπάδες, λευκοφορούντες, όπως και οι γονείς. Ενώπιον τω ιερέως του Διός του Τελείου, που έψαλλε καθιερωμένες ευχές, ενώ ο πατέρας αλείφοντας το νεοελθόν στο φως του ήλιου τέκνο του με λάδι από «ελαίαν μορίαν» -δηλαδή προερχόμενο από τις ιερές ελιές της Αθηνάς, το περιέφερε τρείς φορές γύρω από τον βωμό της Εστίας εκφωνώντας το όνομα του, και αφού έριχνε μικρό βόστρυχο από τα μαλλάκια του παιδιού στο εξαγνιστικό και ζωοποιό, (από τον ουρανό μεταφερθέν κατά την πιστή τους) ιερό πύρ της Εστίας το «εκάθαρε» εμβαπτίζοντας το μέσα σε ειδικό αμφορέα (κολυμπήθρα), που περιείχε χλιαρό νερό, φερμένο από την «Κρήνη της Καλλιρρόης». Ακολουθούσε εορταστικό γεύμα στο «αίθριο» της οικίας πλησίον του βωμού του Έρκειου Διός (έρκος =προστάτης).

ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ 5 ημ. · ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ, ΘΑ ΠΑΡΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.... Σαν σήμερα 28 Ιανουαρίου 2013 απεβίωσε ο Στρατηγός Νικόλαος Ντερτιλής (1920-2013), ο τιτάνας των εθνικιστών και μαχητής της τιμής τους έως το τέλος. “Ο έγκλειστος κολοσσός” όπως τον χαρακτήρισε ο ψυχικός του γυιός, ένας άλλος κολοσσός, ίσως η μεγαλύτερη ηγετική μορφή του εθνικιστικού χώρου εν ζωή. Αξιωματικός του Στρατού, γιος του Αντιστρατήγου Βασιλείου Ντερτιλή, πρώτου διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Κατοχή, σε ηλικία 21 ετών, ο Νικόλαος Ντερτιλής μετέχει ενεργά στην εθνική αντίσταση, συλλαμβάνεται και κρατείται από τους Γερμανούς στο Χαϊδάρι. Δραπετεύει και εντάσσεται στις εθνικές αντιστασιακές οργανώσεις. Από το 1946, παίρνει μέρος σε πολλές μάχες του ανταρτοπολέμου, ως αξιωματικός του Εθνικού Στρατού. Το 1950 γίνεται εκπαιδευτής στη Σχολή Ευελπίδων, λίγο αργότερα δηλώνει ότι επιθυμεί εθελοντικά να μεταβεί με το Εκστρατευτικό Σώμα στην Κορέα, όπου παρασημοφορείται για την ανδρεία του. Το 1964, ενώ οι Τούρκοι έχουν αρχίσει να δημιουργούν προβλήματα στην Κύπρο μεταβαίνει εθελοντικά πάλι, με ψεύτικο διαβατήριο, στο νησί και οργανώνει τις ειδικές μονάδες της ΕΛΔΥΚ. Πολέμησε ως ταγματάρχης στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των τουρκικών θυλάκων το 1963-64 στην Κύπρο και κατέλαβε με ελάχιστους άνδρες το τουρκοκυπριακό προγεφύρωμα της Μασούρας (ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΛΛΥΡΙΑΣ) αφήνοντας πίσω του δεκάδες Τούρκους πράκτορες και τουρκοκύπριους εξτρεμιστές νεκρούς. Στην κρίσιμη μάχη της Μασούρας και ενώ οι Τούρκοι απειλούν να βομβαρδίσουν το νησί, υπό τις διαταγές του στρατηγού Γρίβα ο ταγματάρχης Ντερτιλής, επιτίθεται “εφ’ όπλου λόγχης¨και την ιαχή “Αέρα” σε ένα οχυρωμένο, από Τουρκοκύπριους και Τούρκους, χωριό καταπάνω στα τουρκικά πολυβόλα σκορπίζοντας τον θάνατο. Λόγω της ανατίναξης ολόκληρων τουρκικών σπιτιών, υπήρξαν και σημαντικές απώλειες θεωρούμενων ως “αμάχων”. Ο Γρίβας φοβούμενος τουρκικά αντίποινα του ζητά από τον ασύρματο να παύσει την επίθεση. Ο Ντερτιλής εκνευρισμένος πυροβολεί τον ασύρματο! Η επίθεση συνεχίζεται, στην περιοχή δεν μένει ούτε “τουρκικό ρουθούνι”. Το 1966, ενώ υπηρετεί στο 16ο Σύνταγμα στη Νιγρίτα Σερρών, μυείται από τους μελλοντικούς κινηματίες στο επερχόμενο κίνημα-πραξικόπημα. Συμμετέχει ενεργά στην κατάληψη της εξουσίας από τους αξιωματικούς το βράδυ της 21ης Απριλίου. Ουσιαστικά με μια χούφτα άνδρες εφαρμόζοντας ένα σχέδιο που από τότε διδάσκεται σε διάφορες στρατιωτικές σχολές του κόσμου (για την ακρίβεια διδάσκεται η αντιμετώπισή του από τις κυβερνήσεις αφού θεωρήθηκε ιδιαίτερα ευφυές και αποτελεσματικό για την ανατροπή δημοκρατικών κυβερνήσεων) ελέγχει με ένα (!) Μηχανοκίνητο Τάγμα το σύνολο του κεντρικού κρατικού μηχανισμού. Ο τρόπος με τον οποίο «κατέλαβε» μία σειρά από δημόσια κτήρια της Αθήνας, τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου, ήταν από τα επιτεύγματα για τα οποία επαιρόταν, κάτι που δεν του συγχώρεσαν ποτέ τα δημοκρατικά καθεστώτα. «Τους έπιασα στον ύπνο με πολύ λίγους αλλά αποφασισμένους άνδρες και ένα σχέδιο που εφαρμόστηκε με αποφασιστικότητα», έλεγε. Κατά τη διάρκεια της επταετίας ο Ντερτιλής παρέμεινε στρατιώτης, ουδέποτε ασχολήθηκε με την διοίκηση της χώρας, ελάμβανε τον μισθό του και μόνο αυτόν και το 1973 που τα στελέχη του Στρατού ελάμβαναν ομόλογα πενταετούς λήξης, έτρωγε στον στρατώνα για να μην στερείται το σπίτι του από το φαγητό που θα κατανάλωνε ο ίδιος. Πήρε μέρος στα γεγονότα του Πολυτεχνείου και υπό αυτή την ιδιότητά του αν και εν συνεχεία δεν συμφώνησε με την κατάληψη της εξουσίας από τον “αόρατο δικτάτορα” Δ.Ιωαννίδη και αποστασιοποιήθηκε από το καθεστώς που προέκυψε από την ανατροπή του Γ.Παπαδόπουλου. Στις 30 Δεκεμβρίου του 1975 και μετά από ακροαματική διαδικασία δυόμισυ μηνών και διάσκεψη 6 ημερών ενώπιον του πενταμελούς εφετείου Αθηνών, εκδόθηκε η απόφαση του δικαστηρίου το οποίο κήρυξε ένοχους τους 20 από τους 32 κατηγορούμενους, ενώ αθώωσε άλλους 12. Ο ίδιος ο Νικόλαος Ντερτιλής (αποστρατεύθηκε ταξίαρχος, αλλά αυτοδίκαια έλαβε τον βαθμό του υποστρατήγου), καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και διαρκή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για συμμετοχή στην ανθρωποκτονία από πρόθεση του φοιτητή Μυρογιάννη. Τα επίσημα μεταπολιτευτικά πορίσματα όμως δεν συμφωνούν με τον «οδηγό αυτόπτη μάρτυρα» σε τίποτα, δεν συμφωνεί καμμία αναφορά στην όλη υπόθεση και όλες αντιφάσκουν μεταξύ τους. Παρέμεινε έγκλειστος επί 39 χρόνια ο στρατηγός Νικόλαος Ντερτιλής για φόνο τον οποίο ΔΕΝ διέπραξε, στην έκτη πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, αρνούμενος μέχρι τέλους να υπογράψει αίτημα αποφυλακίσεως. Έλεγε: “Η δική μου αποστολή είναι η εξής. Να πεθάνω ως στρατιώτης. Και αυτό θα πει ότι πρέπει να πεθάνω στη φυλακή.... Το αποφυλακιστήριό μου θα μου το καρφώσουν πάνω στο φέρετρο.” Και το σύστημα προσπάθησε να του στερήσει αυτή την τελική νίκη, χωρίς να τα καταφέρει. Ο Στρατηγός τους νίκησε οριστικά με την άρνησή του να υπογράψει για να του επιτρέψουν να παρευρεθεί στην κηδεία του γιού του. Το υπουργείο Δικαιοσύνης δέχθηκε να του δώσει τρίωρη άδεια για να μεταβεί στην κηδεία του γιού του Βασιλείου Ντερτιλή, σπουδαίου Έλληνα αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού, γνωστού και από την επιχείρηση “Χρυσόμαλλο Δέρας” της οποίας υπήρε επικεφαλής, συνοδευόμενος από αστυνομικούς, αλλά ο 90χρονος γέροντας αρνήθηκε, επιμένοντας ότι: ”Μου χρωστάνε μια συγγνώμη. Αν δεν μου την δώσουν δεν βγαίνω”. Ως γνήσιος ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ, και άνθρωπος της τιμής και του καθήκοντος, ουδὲποτε θέλησε να βγει από την φυλακή με την θέλησή του, εὰν πρώτα εκείνοι οι οποίοι ψευδώς τον κατηγόρησαν και αδίκως τον κατεδίκασαν δεν ζητούσαν δημοσίως συγγνώμη. Δεν κατάφεραν να τον νικήσουν ποτέ. Αποτέλεσμα της εκδικητικής μανίας του μεταπολιτευτικού καθεστώτος ήταν να αφήσουν να πεθάνει φυλακισμένος ένας ήρωας, ένας άνθρωπος ο οποίος δόξασε την πατρίδα του, και που το στήθος του κοσμούσαν παράσημα ανδρείας. Έφυγε όπως αυτός ήθελε, φυλακισμένος αλλά ελεύθερος. Περήφανος και αγέρωχος και με απαρέγκλιτη ιδεολογική συνέπεια, έστειλε στους εχθρούς του αντί της αιτήσεως απονομής χάριτος το μήνυμα: «είναι αδιανόητο εγώ ο οποίος ηγήθηκα μιας χούφτας ανδρών στην Κύπρο και έριξα τους Τούρκους στη θάλασσα, να ζητήσω χάρη από εσάς που υποστείλατε την Ελληνική Σημαία από τα Ίμια»! Ο Νικόλαος Ντερτιλής ήταν ένας άνδρας μιας άλλης εποχής, ενός άλλου κώδικα τιμής. «Έλλην Εθνικιστής και Χριστιανός Ορθόδοξος» κατά δήλωσή του. Ήταν αξιωματικός με συνείδηση της υψηλής αποστολής και του καθήκοντός του. Ηρωικός, σεμνός, αξιοπρεπής, γενναίος, υπερασπίστηκε έννοιες όπως η αξιοπρέπεια και η τιμή, αμετακίνητος στις θέσεις του μέχρι τέλους, ξεχώρισε από την μετριότητα. Και τιμωρήθηκε γι’ αυτό από την αστική δημοκρατία. Φάρος φωτεινός ήθους, ακεραιότητας και συνέπειας. «ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΤΕΡΤΙΛΗΣ, απλούς στρατιώτης της Ελλάδος»! ΑΙΩΝΙΑ ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΕ!!!

ΟΛΥΜΠΟΣ: Τα μυστήρια που τυλίγουν την κατοικία των θεών. Ο Όλυμπος είναι το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, και το δεύτερο ψηλότερο στα Βαλκάνια με μια σειρά από ψηλές κορυφές που αυλακώνουν βαθιές χαράδρες, γύρω από τις οποίες εκτείνεται μια περιοχή ιδιαίτερης βιοποικιλότητας. Όμως ο λόγος που είναι διάσημος δεν είναι η επιβλητικότητα ή η γεωλογική του σημασία, αλλά η μυθολογία, η ιστορία και οι θρύλοι που συνοδεύουν αυτόν τον τόπο. Στην ψηλότερη κορυφή του, που ονομάζεται Μύτικας (2.918m), είναι αδύνατη η επιβίωση του ανθρώπου· έτσι σύμφωνα με τη μυθολογία οι μονοί που μπορούσαν να βρίσκονται εκεί ήταν οι θεοί. Τα μυστήρια του Ολύμπου… Αν ψάξεις για τον Όλυμπο θα διαβάσεις αμέτρητες ιστορίες, μύθους, γεγονότα, μαρτυρίες και εικασίες που ξεπερνούν ακόμα και σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Εύκολα θα διαπιστώσεις πως οι θρύλοι καλύπτουν κάθε κορυφή και πλαγιά του. Από ιστορίες για νεραϊδότοπους, επισκέψεις ιπτάμενων δίσκων στο «μπαλκόνι» του Δία μέχρι ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία κ.α. Αποδείξεις δεν έχουμε να παραθέσουμε μα οι μύθοι και ιστορίες πάντα γοητεύουν. Παρακάτω θα βρεις μερικές από τις πιο δημοφιλείς ιστορίες που πλανώνται γύρω από αυτό το ιερό βουνό… #1. Το Στεφάνι του Δία Λέγεται ότι κατά την ανατολή του ήλιου οι σκιές που δημιουργούνται στην κόψη του βουνού στην κορυφή Στεφάνι (3η ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου), απεικονίζουν το πρόσωπο του Δία με εμφανή τα χαρακτηριστικά του. Η τοποθεσία που φαίνεται το πρόσωπο του Δία έχει ονομαστεί «Ο θρόνος του Δία». #2. Οι πυραμίδες του Ολύμπου Σύμφωνα με την παράδοση και την εκτίμηση μελετητών οι πυραμοειδές κορυφές του Ολύμπου δεν είναι τυχαίες. Οι πυραμίδες δημιουργήθηκαν τους αρχαίους χρόνους, στις κορυφές τους βρίσκονται οι περιοχές Τούμπα, Αγ. Αντώνιος και Προφήτης Ηλίας αντίστοιχα. Ένα βασικό στοιχείο για τις πυραμίδες είναι οι αποστάσεις και οι μοίρες που σχηματίζουν οι γωνίες τους. Σύμφωνα με έρευνες την ίδια ακριβώς γωνία έχουν και τα 3 αστέρια της ζώνης του Ωρίωνα στον ουρανό (οι λεγόμενες «Τρείς Βασιλείες»). Από τα τρία αυτά άστρα, τα δύο είναι σε ευθεία γραμμή και το τρίτο απέχει 27 μοίρες. Ενώ ακριβώς το ίδιο παρατηρείται στις πυραμίδες της Γκίζας στην Αίγυπτο. Έτσι ξεκινούν νέες ιστορίες και μύθοι, για το κατά πόσο είναι φυσικές ή τεχνητές οι πυραμίδες του Ολύμπου. #3. U.F.O στον Όλυμπο; Φήμες έχουν σκορπίσει για ένα άγνωστο ιπτάμενο αντικείμενο να κάνει την εμφάνιση του στους νομούς Πιερίας και Μαγνησίας και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες όσων το έχουν δει εμφανίζεται με τρομερή ταχύτητα από τη θάλασσα και σε δευτερόλεπτα φτάνει στην κορφή του Ολύμπου και εξαφανίζεται από πίσω του. Όπως είναι φυσικό οι ιστορίες και οι μύθοι για εξωγήινους και όντα μονοπωλούν τις συζητήσεις. Οι λογικοί υποστηρίζουν ότι πρόκειται για δοκιμές αεροσκάφους που μελλοντικά θα χρησιμοποιηθεί από το στρατό. #4. Η Εκκλησία του Προφήτη Ηλία Πολλοί είναι οι κάτοικοι αλλά και οι επιστήμονες, οι οποίοι έχουν αναφέρει πως στην περιοχή που βρίσκεται η Εκκλησία του προφήτη Ηλία στον Όλυμπο, υπάρχουν πολύ ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Οι μαρτυρίες πολλών παρευρισκόμενων κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της εκκλησίας, υποστηρίζουν την αίσθηση της ανατριχίλας καθώς και να σηκώνονται τα μαλλιά τους από την ισχυρή ηλεκτρική φόρτιση του χώρου. #5. Πόρτες του Ολύμπου (Σπήλαιο Τσακαλόπετρας). Η περιοχή Πόρτες του Ολύμπου, αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα γεωμαγνητικά μέρη της Ελλάδας. Η σπηλιά της Τσακαλόπετρας έχει μακρά ιστορία αφού στην εποχή της τουρκοκρατίας, αποτέλεσε σημείο συγκεντρώσεων της Φιλικής Εταιρείας. Επίσης λέγεται ότι το ισχυρό γεωμαγνητικό και ηλεκτρικό πεδίο, με το οποίο είναι φορτισμένη η σπηλιά έχει κινήσει το ενδιαφέρον και επιστημόνων της ΝΑSΑ ώστε να κάνουν πειράματα. Μέσα στο σπήλαιο υπάρχει ένα Εκκλησάκι στο οποίο η Φιλική Εταιρεία είχε αφήσει έγγραφα-εντολές προς τους κατοίκους, τα οποία σώζονται μέχρι και σήμερα. #6. Οι Πιερίδες Μούσες Ο μύθος των Πιερίδων μουσών, είναι πολύ γνωστός στους κατοίκους των χωριών γύρω από τα Πιέρια Όρη. Σε αυτήν την περιοχή θα ακούσεις αρκετές ιστορίες μυστήριων φαινομένων. Βοσκοί, εργάτες, αλλά και κάτοικοι της περιοχής, έχουν αναφέρει ότι έβλεπαν γυμνές κοπέλες να χορεύουν στο δάσος τραγουδώντας, χαρακτηρίζοντας ως Μούσες. Στην ελληνική μυθολογία οι Πιερίδες Νύμφες ήταν οι εννέα θυγατέρες του Πιέρου και της Ευίππης, και διέμεναν στην Πιερία. Επειδή τραγουδούσαν πολύ ωραία, οι Πιερίδες θέλησαν κάποτε να συναγωνισθούν τις Μούσες και ανέβηκαν στον Ελικώνα. Οι Μούσες όμως νίκησαν στον συναγωνισμό στο τραγούδι τις Πιερίδες και για να τις τιμωρήσουν τις μεταμόρφωσαν σε κίσσες (είδος πτηνού). Πηγή:olympiobima

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΑΝΑΔΑ Ενώ το παρόν αυτού του τόπου μαστίζει η απογοήτευση, το παρελθόν του δεν παύει να μας εκπλήσσει γοητευτικά. Και είναι τόσο πολλές οι εκπλήξεις ώστε να δυσπιστεί κανείς για οτιδήποτε, ακόμη κι αν είναι σκαλισμένο σε γρανίτη. Κάτι τέτοιο, το ασύλληπτο, διηγούνται τα βράχια Σκανδιναβίας και Β. Αμερικής: ότι οι πρόγονοι των Κρητών «έκοβαν βόλτες» στον Ατλαντικό, αρμέγοντας τα πλούτη Βαλτικής και Αμερικής, 40 ολόκληρους αιώνες προτού ο Κολόμβος φιλήσει το χώμα των «Δυτικών Ινδιών»! Το πώς και υπό ποιους όρους θα μπορούσε να συμβεί αυτό είναι κάτι που η κοινή λογική εύκολα θα κατέτασσε στην παραεπιστημονική φιλολογία και μυθοπλασία. Όμως, προτού υποκύψετε στο εύκολο της απόρριψης, ρίξτε μια ματιά στα συσσωρευόμενα αποδεικτικά στοιχεία. – «Ο Πλούταρχος γράφει: «Οσο για τη μεγάλη ήπειρο, από την οποία η μεγάλη θάλασσα περιέχεται σε κύκλο, από τα άλλα νησιά απέχει λιγότερο, από την Ωγυγία όμως γύρω στα πέντε χιλιάδες στάδια ταξιδεύοντας με πλοία με κουπιά. (…) Από την ηπειρωτική γη τα κοντινά μέρη κατοικούν Έλληνες, γύρω από κόλπο όχι μικρότερο από την Μαιώτιδα (λίμνη), του οποίου το στόμα βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμα της Κασπίας θάλασσας». Οι αποστάσεις μεταξύ Γροιλανδίας, Νέας Γης και νησιού Baffin του Καναδά είναι περίπου 1.140 χλμ., ενώ μεταξύ Νέας Γης και νησιού Baffin είναι περίπου 1.300 χλμ. Η αναφορά ότι γύρω από τον κόλπο κατοικούν Έλληνες μας φανερώνει μια αποικία στον κόλπο του Αγ. Λαυρεντίου (της Βορείου Αμερικής). Το σημαντικό όμως στην περιγραφή αυτή είναι ότι μας παρέχει γεωγραφικές πληροφορίες οι οποίες είναι σωστές. Πράγματι, ο κόλπος του Αγ. Λαυρεντίου μοιάζει με τη Μαιώτιδα λίμνη (Αζοφική Θάλασσα, στον Εύξεινο Πόντο) και είναι λίγο μεγαλύτερος. Όσο για την πληροφορία ότι το στόμιο του κόλπου είναι στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας, κοιτώντας στο Google Earth εύκολα διακρίνουμε ότι τα δύο στόμια βρίσκονται σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος 47ο, άρα στην ίδια ευθεία. Αυτή η πληροφορία είναι και η μοναδική αναφορά στην Αρχαία Γραμματεία που μας δείχνει ότι μπορούσαν εκείνη την εποχή να προσδιορίζουν το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη στον Πλούταρχο που θεωρώ απόδειξη αληθείας για τα ταξίδια στην Αμερική. – Δηλαδή… τι; – «Μας λέει: «Όταν λοιπόν ο αστέρας του Κρόνου, τον οποίο εμείς αποκαλούμε Φαίνοντα ενώ εκείνοι Νυκτούρο, φτάσει στον Ταύρο μετά από περίοδο τριάντα ετών, αφού προετοιμάσουν επί χρόνο πολύ τη θυσία… (ξεκινούν το ταξίδι της επιστροφής)». Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγξουμε αστρονομικά την περίοδο που πιθανόν έγινε το συγκεκριμένο ταξίδι που εξιστορεί. Ο Πλάτωνας είχε κατατάξει τους πλανήτες στο ηλιακό σύστημα, σε σειρά από έξω προς τα μέσα ως προς τη Γη, με τα εξής ονόματα: Φαίνοντας (ο Κρόνος), Φαέθοντας (ο Δίας), Πυρόεντας (ο Αρης), Εωσφόρος (η Αφροδίτη), Στίλβοντας (ο Ερμής), Ηλιος και Σελήνη. Το όνομα Φαίνοντας ετυμολογικά σημαίνει αυτόν που γίνεται ορατός, ενώ η λέξη Νυκτούρος σημαίνει αυτόν που είναι τελευταίος στη νύκτα. Με χρήση ειδικού προγράμματος αστρονομίας έλεγξα στις γεωγραφικές συντεταγμένες του Καναδά για την εποχή του Πλουτάρχου (1ου αι. μ.Χ.) σε ποια χρονολογία και σε ποιον μήνα ο πλανήτης Κρόνος βρίσκεται στον αστερισμό του Ταύρου πριν ανατείλει ο Ηλιος. Επιβεβαίωσα ότι κάθε 30 σεληνιακά χρόνια εμφανίζεται όντως το φαινόμενο να ανατέλλει ο Κρόνος στον Ταύρο. Επειτα, πάλι, ο Πλούταρχος λέει: «Τα νησιά που βρίσκονται πέρα κατοικούνται από Έλληνες και βλέπουν τον Ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα επί τριάντα μέρες. Και η νύχτα εκεί έχει ελαφρύ σκοτάδι και λυκαυγές που φέγγει από τη δύση». Εφόσον το ταξίδι επιστροφής ξεκινούσε αρχές Ιουνίου, τότε πρέπει να ελέγξουμε πού έβλεπαν τον Ήλιο να κρύβεται λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες. Με κατάλληλο πρόγραμμα βρήκα ότι την εποχή του 1ου αι. π.Χ. στη Γροιλανδία (60ο βόρεια) ο Ήλιος έδυε μία ώρα μεταξύ 4-5 π.μ. και αυτό συνέβαινε για χρονικό διάστημα ενός μήνα, από 9/6 ως και 9/7. Η ταύτιση αυτή δηλώνει ότι αρχικά ταξίδευαν βόρεια, φθάνοντας κοντά στον Αρκτικό Κύκλο, όπου τη θάλασσα ονόμαζαν Κρόνιο Πέλαγος. Στην περιοχή αυτή η νύχτα έχει όντως λυκαυγές και ελαφρύ σκοτάδι. Η αστρονομική σύνδεση, σε συνδυασμό με τις γεωγραφικές γνώσεις των δύο τόπων που έχουν ίδιο γεωγραφικό πλάτος, καταδεικνύει ότι το ταξίδι που περιγράφει ο Πλούταρχος – από την Αμερική στην Καρχηδόνα, το 86 μ.Χ. – όντως συνέβη.