Στην αρχαία Περσία, ο Μίθρα παρουσιάζεται ως γεννημένος από παρθένο, σε σπηλιά, στις 25 Δεκεμβρίου. Αμέσως μετά τη γέννησή του, τρεις βοσκοί του προσέφεραν δώρα. Είχε 12 συνοδοιπόρους, επιτελούσε θαυμαστά έργα, και μετά τον θάνατό του παρέμεινε τρεις ημέρες σε τάφο πριν «επιστρέψει».

Στη Φρυγία, ο Άττις λέγεται ότι γεννήθηκε από την παρθένο Κυβέλη στις 25 Δεκεμβρίου, θανατώθηκε δια σταυρώσεως, ετάφη, και «επανήλθε» τρεις ημέρες αργότερα.

Στην ινδική παράδοση, ο Κρίσνα γεννήθηκε από την παρθένο Ντεβάκι, ενώ ένα φωτεινό άστρο στην ανατολή σήμανε τον ερχομό του.

Στην αιγυπτιακή θρησκεία (περί το 3000 π.Χ.), ο θεός-ήλιος Χόρους γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου από την παρθένο Ίσιδα. Η γέννησή του συνοδεύτηκε από άστρο στην ανατολή, το οποίο ακολούθησαν τρεις σοφοί για να του προσφέρουν δώρα. Σε ηλικία 12 ετών εμφανίζεται ως παιδί-διδάσκαλος, ενώ στα 30 ξεκινά δημόσιο έργο, αφού προηγουμένως βαπτίστηκε. Είχε 12 μαθητές, θεράπευε ασθενείς, περπατούσε στο νερό, και έφερε τίτλους όπως «υιός του θεού», «καλός ποιμένας», «το φως» κ.ά. Προδόθηκε, σταυρώθηκε, έμεινε τρεις ημέρες στον τάφο και κατόπιν «αναστήθηκε».

Στην ελληνική παράδοση, ο Διόνυσος παρουσιάζεται ως γεννημένος από την παρθένο Σεμέλη στις 25 Δεκεμβρίου. Φέρει προσφωνήσεις όπως «βασιλεύς των βασιλέων», «μονογενής υιός του θεού», «άλφα και ωμέγα». Δίδασκε, ταξίδευε, έκανε θαύματα, μεταξύ αυτών και τη μετατροπή νερού σε κρασί. Μετά τον θάνατό του, επίσης «επανήλθε».